Erzurum iline bağlı 20 ilçe bulunmaktadır. Merkez ilçeler: Aziziye. Palandöken.
Nüfusu en kalabalık ilçesi merkez Yakutiye İlçesi'dir. Nüfusu en az olan ilçe Pazaryolu' dur. Yükseltisi en fazla olan ilçe Karayazı(2350 m.), en düşük olan ilçe ise Uzundere (1000 m.) dir. En geniş yüzölçümü İspir İlçesi'ne aittir.
Yakutiye, Türkiye'de Doğu Anadolu Bölgesi'nde, Erzurum ilinin şehir merkezini oluşturan merkez ilçelerden biridir.
Aziziye, eski ismi Ilıca, Türkiye'de Erzurum ilinin bir ilçesidir. Merkez yani Erzurum Ovasında bulunan mahalleleri Doğu Anadolu Bölgesi'nde Ovacık (Toprakkale) kısmı ise Karadeniz Bölgesi'nde yer alır. Erzurum ilinin merkez ilçelerinden biri olup, ilin batı kısmını oluşturur.
Merkez ilçe, bir il merkezinin bulunduğu yer ile merkezin çevresinde başka ilçelere bağlı olmayan belde ve köylerin oluşturduğu yönetim birimidir. Bu ilçeler "merkez" adı altında kanun ile kurulmaktadır.
24 bin nüfuslu Karaçoban ilçesi, Muş il sınırında bulunmaktadır. Hınıs ilçesi ile komşudur ve şehir merkezine 180 km uzaklıktadır. 1987'de ilçe statüsüne kavuşmuştur. Aynı zamanda, Erzurum'da şehir merkezine en uzak ilçedir.
Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı tarafından açıklanan verilere göre Erzurum'un Yakutiye İlçesi 1. Kademe gelişmiş ilçeler arasında yer aldı. Palandöken, Aziziye ve Oltu İlçelerimiz 3. Kademe gelişmiş ilçelerimiz arasında yer alırken, İspir 4.
1849 yılında Trabzon Eyaleti'ne bağlı bulunan Gümüşhane ve Ordu sancakları Erzurum'a ilhak edilerek sancak sayısı tekrar altıya çıkarıldı. 1847 taksimatında Erzurum Eyaleti sancakları dörde indirilmiştir.
İlçede nüfusun etnik köken dağılımı ise şöyledir. İlçe genelinde nüfus çoğunluğunu Kıpçak Türkleri oluşturmaktadır.
1048`de Doğu Anadolu Bölgesini fethetmek üzere Bizans topraklarına giren Selçuklu Türkleri, Erzurum Ovası`nın batısındaki Erzen`i ele geçirdiler. Saldırılar sonucunda harap olmuş asıl Erzen`e Türkler, Kara Erzen ve zamanla Karaz adını verdiler. Yeni Erzen ise daha sonra Erzen-i Rum ve Erzurum ismine dönüştü.