Kök bitkinin toprağa tutunmasını ve bitki için gerekli su ve minarelleri emmesini sağlar. Gövde bitkinin dik durmasını ve yaprakla çiçeği taşır. Yapraklar fotosentez yaparak bikinin besin ihtiyacını karşılar. Çiçek ise bitkinin üreme organıdır.
Çiçekler, bitkinin üreme organı oldukları için ya bir stamen (erkek organ) ya bir pistil (dişi organ) ya da ikisini birden bulundurmanın yanı sıra çanak yaprağı, taç yaprağı ve nektar bezi gibi ek kısımlar da bulundurur.
Sporlu (Çiçeksiz) Bitkiler
Üreme ve gelişmelerinde çiçek ve tohum oluşturamazlar.
Tohumlu bitkilerin en önemli özelliği, çiçek denen üreme organıyla tohum meydana getirmeleridir. Eşeyli üremeye yarayan ve buna uygun şekilde değişikliğe uğramış yapraklar taşıyan sürgün veya sürgün kısımları çiçek adını alır.
Çiçek bir bitkinin üreme organlarını taşıyan, çoğu güzel kokulu, renkli bölümüdür.
Bitki organları; kök, gövde, yaprak ve çiçektir.
Tozlaşma ya da polenleşme, bitkinin erkek organında üretilen polenlerin çeşitli nedenlerle dişi organın tepecik bölümüne yapışması olayına denir. Böylece tepeciğe yapışan polenler, dişicik borusundan yumurtalığa iner döllenme meydana gelir. Döllenmiş yumurtaya zigot denir. Zigot gelişerek embriyoyu oluşturur.
Bitkiler, üreme şekilleri bakımından; 1) Eşeyli – Generatif 2) Eşeysiz - Vejetatif Eşeyli üreme; erkek ve dişi organlardaki gametlerin birleşmesi sonucu oluşur. Mısır, buğday, soya fasulyesi ve çeltik eşeyli ürer - eşeyli çoğalır.
Ciğerotları ayrıca kloroplastları kullanarak fotosentez yaparlar.
Ciğerotları ayrıca kloroplastları kullanarak fotosentez yaparlar.
Seda Karabulut
