Ay da tıpkı Dünya'da olduğu gibi katmanlardan meydana gelir. İçten dışa doğru gidildikçe çekirdek, manto ve kabuk dahil olmak üzere üç tane katmanı vardır. Ayın yüzeyi pürüzsüz bir biçimde değildir. Üstünde kayalıklar, dağlar, vadiler, düzlükler ve çukurlar ya da krater mevcuttur.
Yörüngeden yapılan jeokimyasal haritalama ay kabuğunun magma okyanusu varsayımı ile uyumlu bir şekilde oldukça anortositik bir yapıda olduğunu gösterir. Aykabuğu başlıca oksijen, silikon, magnezyum, demir, kalsiyum ve alüminyum elementlerinden oluşmuştur.
Ay yüzeyinin tümüyle taneli ve gevşek yapıya sahip “Regolit” adı verilen malzeme ile kaplı olduğu belirlenmiştir (Taylor; 1992). Regolit malzemesinden oluşan yüzey tabakasının yaklaşık kalınlıkları ise buzullarda 5 metre, dağlık bölgelerde ise 12 metre olarak ölçülmüştür (Shkuratov ve Bondarenko; 2001).
Ay'ın iç yapısı çekirdeği, manto tabakası ve yüzey kabuğundan oluşur. Ay'ın demir yönünden zengin yaklaşık 250 km'lik bir yarıçapa sahip katı hâlde bir iç çekirdeği olduğu düşünülüyor. İç çekirdeğin üzerinde 90 km kalınlığa sahip sıvı demirden oluşan bir dış çekirdek bulunuyor.
Ay'ın atmosferi Dünya kadar yoğun olmaz ve son derece azdır. Ay'ın atmosferinin olmamasından dolayı yağmur ve rüzgar gibi hava olayları meydana gelmez. Ay Dünya'dan çok daha küçük bir gök cismi olmaktadır. Ay'ın çapına bakıldığında Dünya'nın çapından yaklaşık olarak dört kat daha küçüktür.
Ay tıpkı Dünya gibi, kendinden ışık vermez. Güneşten aldığı ışığı yansıtır. Bu yüzden, Ay'ın Dünya ve Güneş'e göre konumuna göre belli bir kısmı aydınlık diğer yüzeyi ise karanlık gözükür. Hilal, yarımay, dolunay gibi şekillerde görünür ki bunlara Ay'ın evreleri (safhaları) denir.
Atmosfer yok: Ay'ın atmosferi yoktur. Atmosfer, Dünya'daki gibi yaşamı desteklemek için gerekli olan oksijen ve diğer gazları içerir. Su yok: Ay'da sıvı su yoktur. Su, Dünya'daki yaşamın temel bileşenlerinden biridir.
Sonuç olarak, Ay'ın varlığı sadece geceleri gökyüzünü aydınlatmakla kalmaz, aynı zamanda Dünya'nın eksen eğikliğini, iklim dengesini, okyanus seviyelerini, jeolojik süreçleri ve hatta insanlığın kültürel gelişimini kontrol eden çok önemli bir unsurdur.
Apollo görevleri sırasında Dünya'ya geri dönen taş örneklerine dayanarak, bilim insanları Ay'ın toprağının veya regolitinin ağırlıkça yaklaşık yüzde 40 ila 45 oksijen içerdiğini biliyorlar. Bu, oksijeni Ay'ın yüzeyinde en bol bulunan element yapar.
Dinler tarihi, tasavvuf ve Türk dinî mûsikisinde kullanılan bir terim. Kulun Allah'a karşı sevgi, saygı ve bağlılığını gösteren duygu, düşünce ve davranış biçimleri için kullanılan terim. Mevlevîler'in zikir törenlerine verilen ad.
SON YAZILAR
Ermenek'te şelale var mı
Ampute etmek
Dideral kullanmak tehlikeli mi
An mı ân mı
Esmer şekerle normal sekerin farki
1 tbmm ye karşı çıkan ayaklanmalar
Ameliyat yeri akıntısı
5in katları
1968 de ne icat edildi
Evrenin en hızlı şeyi
Eter alkol
Acem borusu hızlı büyür mü
1 pozitif çarpan mıdır
Enerjisa müşteri hizmetleri merkezi
Esophageal adenocarcinoma prognosis
Dacia Duster otomobil mi yoksa kamyonet mi
Deve sidiği hadisi sahih mi
Elektrikli kombi kullanışlı mı
Bahçelievler Ağız ve Diş Sağlığı Merkezi diş teli takıyor mu
Çamaşır ve kurutma makinesi üst üste koyma
Evrenin genişlediğini ispatlayan bilim insanı
Eren Sayar ne iş yapıyor
Çiçek adasında ne var
Australorp tavuk yumurta verimi
En küçük çift tam sayı
Dana etinin en yumuşak yeri neresi
Falda c harfi
Bahar 31 Aralık'ta var mı
Bilimsel bilgi nesnel mi
Et beni yok etme
3 tekerlekli benzinli motor var mı
Alp ismi konulur mu
Ağrı doğubeyazıt tarihi yerler
Balgam söktürücü kür
En uzun boylu insan
Etik turleri
Evrim geçiren hayvanlar
Boşaltıma yardımcı organlar ve görevleri
Aktif taşıma atp harcar mı
Ayt 2 oturum matematik konuları